รายงานพิเศษ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เห็นแนวทางแก้ไขปัญหาโรคซึมเศร้าในผู้สูงอายุ

  
     รายงานพิเศษ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เห็นแนวทางแก้ไขปัญหาโรคซึมเศร้าในผู้สูงอายุต้องพัฒนาเครื่องมือประเมินให้มีคุณภาพ
ข้อมูลจากสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข พบว่า ภาวะซึมเศร้า เป็นปัญหาที่พบได้บ่อยในประชากรทั่วไป ผู้ที่มีภาวะซึมเศร้าส่วนใหญ่มักไม่รู้ตัวว่าตนเองกำลังป่วยเป็นโรคซึมเศร้า ทำให้เข้าถึงบริการทางสาธารณสุขได้น้อยและช้า ในปี 2547 ภาวะของโรคซึมเศร้าเป็นอันดับที่ 10 ในผู้ชาย และอันดับที่ 4 ในผู้หญิง โดยผู้หญิงจะมีภาวะซึมเศร้ามากกว่าผู้ชาย และความชุกจะสูงขึ้นตามอายุที่เพิ่มมากขึ้น ในส่วนของจังหวัดเชียงใหม่ มีผู้สูงอายุเป็นโรคซึมเศร้า ประมาณร้อยละ 6 ขณะที่ผู้สูงอายุในบ้านพักคนชราพบสูงถึงร้อยละ 24 จากสถานการณ์ปัญหาดังกล่าว รองศาสตราจารย์ แพทย์หญิงณหทัย วงศ์ปการันย์ อาจารย์ประจำหน่วยจิตเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จึงได้ทำการวิจัยขึ้นมาตั้งแต่การทำโครงการวิจัยเล็กๆ ที่ได้รับทุนสนับสนุนจากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จนถึงงานวิจัยที่ได้รับทุนจากสภาวิจัยแห่งชาติ ประจำปีงบประมาณ 2555 เพื่อค้นหาและติดตามผู้สูงอายุที่มีโรคซึมเศร้าประเภทต่างๆ รวมถึงพัฒนาแบบประเมินสำหรับผู้สูงอายุที่มีประสิทธิภาพ
อาจารย์ประจำหน่วยจิตเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เปิดเผยว่า ปัญหาสุขภาพจิตเกี่ยวข้องกับความคิด ความรู้สึกและพฤติกรรม ในฐานะที่เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัย ซึ่งมีบทบาทหลักในการสร้างองค์ความรู้ผ่านกระบวนการวิจัย พบว่า ประเทศไทยยังต้องการข้อมูลและองค์ความรู้เกี่ยวกับโรคซึมเศร้าในผู้สูงอายุอีกมาก งานวิจัยประเภทเก็บข้อมูลพื้นฐานจึงมีความสำคัญ การใช้แบบประเมินที่มีมาตรฐานเป็นเรื่องจำเป็นในการประเมิน คัดกรอง วินิจฉัย หรือติดตามผู้ป่วย เมื่อพัฒนาขึ้นมาแล้วต้องมั่นใจว่าเป็นเครื่องมือที่มีคุณสมบัติทางจิตมิติที่ดี เช่น มีความแม่นยำ มีค่าความเชื่อมั่นสูง เป็นต้น นำไปสู่การค้นหาผู้ป่วย ติดตามการรักษา และพัฒนาองค์ความรู้หรือทฤษฏีใหม่ได้ในที่สุด
ล่าสุดการประเมินคุณสมบัติทางจิตมิติของแบบประเมินภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุ ทั้งที่สมองปกติและที่มีภาวะสมองเสื่อม ผู้ป่วยนอก หรือผู้ที่อยู่ในสถานพำนักระยะยาว พบว่า มีคุณสมบัติที่ดี มีมาตรฐานในระดับนานาชาติ การทำงานวิจัยแต่ละเรื่องจะเป็นความหวังในการจัดการกับปัญหาโรคซึมเศร้าในผู้สูงอายุ
อาจารย์ประจำหน่วยจิตเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ กล่าวด้วยว่า ในการแสวงหาองค์ความรู้ทำให้ทีมวิจัยมีโอกาสได้สร้างหรือพัฒนาเครื่องมือหลายชนิดที่ยังขาดแคลนในประเทศไทยเมื่อเทียบกับนานาอารยประเทศ เพื่อใช้ในการประเมินผู้ป่วยและครอบครัวอย่างรอบด้าน บางเครื่องมือเป็นเครื่องมือสากลที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในต่างประเทศ บางเครื่องมือพัฒนาขึ้นใหม่ เช่น เครื่องมือที่ใช้วัดแรงสนับสนุนทางสังคม วัดความรู้สึกเครียด วัดบุคลิกภาพ วัดการทำงานของสมอง วัดสัมพันธภาพระหว่างบุคคล วัดความรู้สึกเป็นภาระของญาติ ฯลฯ ทั้งนี้เพื่อจะได้รู้จักผู้ป่วยสูงอายุอย่างถ่องแท้ รวมไปถึง การแสวงหาความรู้ใหม่ในเชิงลึก เพื่อให้นำไปสู่การได้ตัวแปรทำนายผล ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการหาย หรือ เป็นซ้ำ อันจะนำไปสู่การนำไปรักษาหรือป้องกันโรคซึมเศร้าในผู้สูงอายุที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น ซึ่งเครื่องมือเหล่านี้ ถือเป็นจุดสว่างในการแก้ไขปัญหาโรคซึมเศร้าในผู้สูงอายุอย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งสามารถจะเผยแพร่องค์ความรู้ไปสู่หน่วยงานหรือองค์กรที่เกี่ยวข้องกับการดูแลผู้ป่วยต่อไป
 
28 มิถุนายน 2556 , 16:17 น. , อ่าน 1214  

 ข่าวโดย   กนกรัตน์ ปัญญา สวท. เชียงใหม่